تبلیغات
اتاق فکر - گفتگوی درونی

با فکر مناسب به موفقیت برسید

صفحات سایت

ابر برچسبها

آمار سایت




گفتگوی درونی

شاید برای شما هم پیش آمده باشد که در خیابان، با صدای بلند مشغول حرف زدن با خودتان باشید و ناگهان متوجه شوید که فرد دیگری، پشت سر شما یا کنار شما در حال حرکت است و از اینکه مشغول حرف زدن با خود بوده‌اید، شرمنده شوید!

اگر چه بسیاری از ما، چنین رفتارهایی را – خصوصاً در صورت تکرار زیاد – منفی دانسته و آن را به عنوان نشانه‌ی بیماری تلقی می‌کنیم، اما در بسیاری از موارد، گفتگو با خود، یکی از مکانیزم‌های افزایش توجه و تمرکز است. شاید در مورد کودکان این مسئله را بیشتر مشاهده کرده‌ باشید که هنگام انجام دادن یک کار پیچیده یا تعدادی فعالیت متوالی، با خودشان حرف می‌زنند و فعالیت‌های خود را توضیح می‌دهند.


 اما شاید برای شما جالب باشد که در سنین بالاتر هم، حرف زدن با خود می‌تواند مفید و اثربخش باشد. از جمله کسانی که در این زمینه تحقیق کرده‌اند می‌توان به گری لوپیان اشاره کرد. این محقق دانشگاه ویسکانسین که در حوزه‌ی روانشناسی شناختی فعالیت می‌کند، توضیح می‌دهد که بارها و بارها با صدای بلند با خودش صحبت می‌کرده و نهایتاً ترغیب می‌شود که به کمک همکارش دنیل سوینگلی، در این زمینه تحقیقات بیشتری انجام دهد.

او تحقیق خود را به شیوه‌های مختلفی انجام داده است. از جمله اینکه تصویر بیست شیء متفاوت را به افراد مختلف نشان داده و از آنها خواسته که در میان تصاویر، به دنبال یک شیء خاص بگردند. در نیمی از آزمایش‌ها، از فرد تحت آزمایش خواسته شد که نام شیء هدف را به صورت مکرر و با صدای بلند با خود تکرار کند.

شاید برایتان جالب باشد که این افراد، شیء هدف را سریع‌تر از دیگران پیدا کردند.

لوپیان و سوینگلی آزمایش خود را به شیوه‌های دیگری هم انجام دادند و نتیجه گرفتند که تکرار اسم، وقتی بیشترین اثر را دارد که فرد، تصویر دقیقی از شیء در ذهن خودش داشته باشد. به عبارتی تحقیق آنها نشان داد که گفتگوی بلند با خود، به برانگیختن حافظه‌ی بصری کمک می‌کند.

اما شاید برایتان جالب باشد که محققان دیگر که آزمایش‌ها و تجربیات دیگری را در حوزه‌ی گفتگو با خود انجام داده‌اند، گزارش می‌دهند که گفتگو با خود، نقشی بسیار فراتر از تحریک یک بخش مشخص از مغز را در زندگی ما ایفا می‌کند. حرف زدن بلند با خود، ابزاری است که ما به وسیله‌ی آن، می‌توانیم توجه و تمرکز خود را به مدت طولانی‌تری، روی یک موضوع مشخص حفظ کنیم. چیزی که در ادبیات روانشناسی شناختی، به آن Sustained Attention گفته می‌شود.

راستی. تجربه‌ی شما از گفتگو با خود در حل مسائل یا افزایش توجه چیست؟ آیا شما هم تجربیات مشابهی دارید؟